LUDWIG VAN BEETHOVEN

TRIVIA


Beethoven wilde al direct aan het begin van zijn carrière, een destijds al beroemd gedicht van Schiller, de "Ode an die Freude", op muziek zetten. Eerste plannen dateerden uit 1794. De negende symfonie, waarin zijn plan eindelijk uitgewerkt werd, verscheen pas rond 1823!

Een van de beschermheren van Beethoven was prins Lichnowsky. Toen hij Beethoven voor de Franse bezetter wilde laten spelen, werd dat Beethoven teveel: "U bent toevallig als prins geboren, wat ik ben heb ik zelf bereikt. Prinsen zijn er bij duizenden, er is slechts één Beethoven." Dit ging de prins te ver. Hij trok zijn bescherming in waarop Beethoven een borstbeeld van de prins tegen de grond gesmeten zou hebben.

1808 was financieel geen goed jaar voor Beethoven. In december van dat jaar organiseerde hij een "Akademie", een concert, de enige gelegenheid dat jaar waar hij voldoende geld aan overhield. Het concert duurde meer dan vier uur en werd in een ijskoude kerk gehouden. Het is zo bekend geworden omdat Beethoven veel nieuwe werken in première bracht, die tegenwoordig nog erg beroemd zijn. Artistiek gezien viel het concert echter tegen. Musici speelden wisselvallig, zodat enkele composities zelfs onderbroken moesten worden. Het uithoudingsvermogen van de bezoekers werd flink op de proef gesteld. Dit roemruchte concert wordt tegenwoordig soms nog herhaald.

Zijn derde symfonie had Beethoven oorspronkelijk opgedragen aan Napoleon Bonaparte. Maar toen deze zichzelf tot keizer had gekroond, kraste Beethoven de naam van Napoleon zo heftig van het titelblad dat daarin een gat achterbleef  en veranderde de opdracht in "Sinfonia Eroica, composta per festeggiare il sovvenire di un grand' Uomo" (Heroische symfonie, gecomponeerd om de herinnering te vieren aan een groot Man). 3e symphonie, Eroica

Zijn vijfde symfonie wordt wel eens de "noodlotsymfonie" genoemd. De opening bestaat uit vier noten, waarover de legende zegt dat Beethoven hierover ooit zei: "Het noodlot klopt aan de deur". De romantische interpretatie van deze symfonie is dat hieruit Beethovens overtuiging spreekt dat het noodlot ooit overwonnen zal kunnen worden

9e symphonie Bij de première van zijn negende symfonie in 1824 was Beethoven zo slecht van gehoor, dat, toen het was afgelopen, één van de solisten, de alt Caroline Unger, hem naar het publiek moest draaien opdat hij kon zien dat het publiek voor hem applaudisseerde. Zwaar geëmotioneerd nam hij de eerbetuigingen in ontvangst, wat tot nog geestdriftiger toejuichingen leidde. De recette van het concert viel echter tegen. Na aftrek van alle kosten bleven er slechts 420 gulden over. Beethoven was ontmoedigd en werd vervolgens achterdochtig. Omdat hij zich verplicht voelde tegenover Schindler, Umlauf en Schuppanzigh die zich de moeite hadden getroost de uitvoering mogelijk te maken, nodigde hij hen uit voor een diner in herberg 'Zum wilden Mann'. Toen de componist in gezelschap van zijn neef Karl verscheen, stond zijn gezicht op onweer. Nadat men aan tafel plaats had genomen, begon hij op bijtende toon de financiële resultaten te bespreken van het concert, en beschuldigde Schindler en theaterdirecteur Duport ervan tegen hem te hebben samengespannen en fraude te hebben gepleegd. Umlauf en Schuppanzigh probeerden Beethoven ervan te overtuigen dat dit uitgesloten was, daar elke cent door de handen van de theaterkassiers was gegaan en de afrekeningen precies klopten. Beethoven bleef bij zijn beschuldiging, zeggende dat hij zich baseerde op een zeer betrouwbare bron. Schindler hield de eer aan zichzelf en vertrok met Umlauf, spoedig gevolgd door Schuppanzigh, die eerst nog een paar beledigingen had moeten incasseren i.v.m. zijn omvangrijke gestalte. Zij begaven zich vervolgens naar een andere herberg om in rust de maaltijd te nuttigen. Beethoven bleef achter om zijn gal te spuwen tegen het bedienend personeel en de plafondbalken, onderwijl zijn maaltijd verorberend met zijn neef als enig gezelschap.

Een mogelijke interpretatie van de negende symfonie is dat, het eerste deel staat voor het noodlot, het tweede deel staat voor geestdrift, het derde voor liefde en het vierde voor vreugde. Deze interpretatie is niet afkomstig van Beethoven zelf.

Beethoven veranderde kort voor zijn dood de finale van een van de laatste strijkkwartetten. De oude finale kreeg een nieuw opusnummer (opus 133) en vierde triomfen onder de naam "Grosse Fuge".

Beroemd is ook Beethovens brief aan de "Unsterbliche Geliebte" welke na zijn dood is aangetroffen. Beethoven stortte in deze brief zijn hart uit bij een vrouw waar hij hevig verliefd op was. Na twee eeuwen is nog steeds niet bekend wie deze mysterieuze vrouw is geweest.
Terug naarTerug naar Ludwig van Beethoven!Ludwig van Beethoven